باتری سیکل عمیق نوعی باتری است که برای استفاده از بیشتر ظرفیت خود برای تخلیه عمیق منظم طراحی شده است. این اصطلاح به طور سنتی عمدتاً برای باتری های سرب اسیدی که ظاهری مشابه باتری های خودرو دارند استفاده می شود. در مقایسه با باتریهای استارت یا "استارت" خودرو، این نوع باتری به گونهای طراحی شده است که تنها بخش کوچکی از ظرفیت را برای روشن کردن موتور در طول انفجارهای کوتاه جریان بالا فراهم کند.
برای باتری های چرخه عمیق سرب اسید، یک رابطه معکوس بین عمق تخلیه (DOD) باتری و تعداد چرخه های شارژ و دشارژی که می تواند انجام دهد وجود دارد. میانگین عمق تخلیه حدود 50 درصد است که به عنوان بهترین انتخاب برای ذخیره سازی و هزینه توصیه می شود.
فناوریهای جدیدتر از باتریهای اسید سرب سنتی، مانند باتریهای لیتیوم یونی، در کاربردهای کوچک مانند گوشیهای هوشمند و لپتاپها رایج شدهاند. فناوریهای جدید نیز بهعنوان باتریهای سرب اسیدی خودروها، با وجود قیمتهای قابلتوجه، رایج میشوند.
تفاوت ساختاری بین چرخه عمیق و باتری های سرب اسیدی راه اندازی در صفحات باتری سربی نهفته است. صفحات باتری چرخه عمیق دارای صفحات فعال ضخیم تر، دوغاب فعال با چگالی بالاتر و جداکننده های ضخیم تر هستند. آلیاژ مورد استفاده برای صفحات باتری سیکل عمیق ممکن است حاوی آنتیموان بیشتری نسبت به باتری های راه اندازی باشد. صفحات باتری ضخیم تر می توانند با افزایش چرخه شارژ و دشارژ در برابر خوردگی مقاومت کنند.
باتری های سرب اسید چرخه عمیق معمولا به دو دسته مختلف تقسیم می شوند. اسید سرب غوطهور (FLA) و شیر تنظیمشده (VRLA)، که VRLA بیشتر به دو نوع تقسیم میشود: تشک شیشهای جذبی (AGM) و ژل. تقویت پارتیشن بالشتک جاذب شیشه ای به کاهش آسیب های ناشی از سرریز و لرزش کمک می کند. علاوه بر این، باتریهای چرخه عمیق مایع غنی را میتوان به زیر شاخههای آبکاری لوله Opz یا آبکاری صفحه تقسیم کرد. این تفاوت معمولاً بر عمر چرخه و عملکرد باتری تأثیر می گذارد.
